Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
De vrije vroege vreemde vogel vliegt verder
Van columns via fotografie, geschiedenis, kunst, legpuzzels, recepten naar natuur- en stadswandelingen en nog veel meer
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Voor ieder wat wils. Gasten zonder naam en betweters maken kans verwijderd te worden!



Mijn Profiel

Claire9
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen


The English Patient
14 april 2021 06:20


De vijftigers zijn 80
14 april 2021 06:02

Morgen middag avond nacht
14 april 2021 05:57




Fotoboeken


Panbos (42)
_
Kabouters in de sneeuw (39)
_

De ontmoeting met Joost (30)
_
2 daagse wandeling Sittard dag 2 deel 4 (25)
_

Katwijk laatste deel (24)
_
Zondags thema zaden en pitten (20)
_



Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Loezie om 10:57
_
Loezie Online

Door joke om 10:55
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Benneke om 10:54
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Ankyy om 10:54
_
Ankyy Online

Door Shyne om 10:52
_
Shyne Online

Door Ruanri-3 om 10:52
_
Ruanri-3 Online

Door Benneke om 10:47
_
Benneke Online

Door fraagis om 10:46
_
Fraagis Online





_

Andere artikelen



ZELDEN ACHTER HAAR KRAAM TE BEKENNEN



Over liefde en noodlot

Het is omtrent 1986 dat mijn vader en ik op de markt in d’n Bonten Os gaan uitbreiden. We hebben tot dan toe in een gedeelde nis gezeten, maar gaan nu over naar een eigen kraam om vrij snel daarna twee kramen te confisqueren.

Ik krijg daarmee een nieuwe buurvrouw. R. heeft een kraam met obligate rommelmarktmeuk. R. is een lief meisje met een onschuldige uitstraling. Met terugwerkende kracht heeft ze wel iets van Marianne Vos, maar dan met zwart haar. Maar buiten die uiterlijke gelijkenis houdt elke overeenkomst met het wielericoon op. R. is aartslui en is zelden achter haar kraam te bekennen. En als ze eens aanwezig is, zit ze een bakje friet of een groen flesje Heineken te verorberen, wat ook niet erg uitnodigend is.

Als potentiële kopers vragen waar ze uithangt moet ik ze het antwoord schuldig blijven. Of ik verkoop het voor een paar gulden. Of ik dat netjes met R. afreken of in mijn eigen zak steek staat me niet bij. Maar dat laatste zou zomaar kunnen: als d’r kraam halfleeg was zou het R. nog niet interesseren.

Aan het einde van een dag zegt ze tegen me dat het weer eens niet overhield met de verkoop.

,,Geen wonder”, zeg ik. ,,Als je driekwart van de dag niet achter je kraam bent zul je ook niks verkopen. Of dacht je soms dat de klanten gaan staan wachten tot je eens een keer op komt dagen?”

,,Vader spreekt”, schampert ze.

Ik laat het maar zitten.

Verder hebben we wat semi-amicale gesprekjes, als goede buren die elkaars drempel niet slijten. Soms heeft R. wel ‘n bijzondere manier van communiceren met haar klanten.

Zo staat, op een van de schaarse momenten dat ze achter haar kraam zit, de regionale rock ‘n roll-held John Spencer (die van ‘Oh beautiful Lana/ Wat heb je geda-na’) bij haar in ‘n platenbak te snuffelen.

,,Gij staot ‘r nou nie bij”, zegt ze tegen John Spencer, ,,Mar volgende week neem ik ‘n stapel nuuwe elpees mee en daor zitte ôk un paor van jou tusse. Dus dan komde oew èège teege in de bak.”

Zelf is ze niet erg weg van de elpees die ze verkoopt. Er zit vooral veel tussen van George Baker, die ze consequent Sjors meej zunnen beker noemt.

De ouders van R. komen vrijwel wekelijks langs. Ze springen dan meestal bij achter de kraam en spreken vol enthousiasme passanten aan. Je zou er haast van denken dat R. een vondeling is.

Allemaal vergeefs. Als ze het weer aan R. overlaten kakt de boel wederom hopeloos in.

Bovendien loopt R. tijdens haar buitenkraamse wandelingen tegen E. aan. E. helpt een andere standhouder mee. R. krijgt iets met E., waardoor ze nog minder achter haar kraam is dan je voor mogelijk hield.

E. is een Rotterdammer met een droevige druipsnor en een rot gebit. Hij heeft al jaren een drankprobleem. Een enkele keer maak ik ‘n praatje met hem, omdat hij een transistor-radiootje met Langs de Lijn op heeft staan. Als ik dan even wat voetbalcommentaar kom snaaien bij hem, krijg ik meteen episodes uit zijn levensloop mee.

Hij kan vertellen over de Jellinek-kliniek alsof ie er ‘n proefschrift over geschreven heeft.

,,En toen gaf die dokter mij ‘n hele goeie raad. Hij zei: as je nou niet stopt met zuipen, ben je binnen ‘n jaar dood. Nou, daar heb ik me dan maar an gehouwe.”

Het gemis aan alcohol compenseert hij echter met gokken. Hij zit veelvuldig op de fruitautomaat en hij heeft er thuis ook eentje staan.

,,Maar dan is dat gleuffie om er geld in te doen d’r uitgehaald. Want anders maggie er geen thuis hebben van de wet.”

Als E. rechten had mogen studeren in enkel en alleen de wetgeving aangaande kansspelen, was hij cum laude geslaagd.

Maar R. is dus met E. En hij blijft ook bij R.

Die op ‘n gegeven moment haar kraam voor gezien houdt. Ze heeft meestal amper haar kraamgeld eruit en heeft er duidelijk geen zin meer in.

Ze verdwijnt uit d’n Bonten Os en E. verhuist met haar mee naar Tilburg.

In de jaren daarna kom ik ze af en toe nog tegen op de Tilburgse kermis.

Ze gaan dan alle goktenten af. ,,We hebbe weer wat gewonne, hoor!” roept E. triomfantelijk als ze me tegenkomen. Trots toont hij dan bijvoorbeeld een paar horloges, die waarschijnlijk nog geen tiende waard zijn van wat ze gekost hebben en het binnen drie maanden vast zullen begeven.

,,Had jij nog wat gewonne?” vraagt E. mij een keer.

,,Nee, ik doe niet aan gokken”, antwoord ik eerlijk.

,,Ge hèt gelèèk, hoor”, zegt R. gelaten. Wanneer ze dat zegt, hoor ik door haar woorden heen een droefheid sijpelen die ik voorheen van haar niet kende.

#kodelaatvertelt






Geplaatst op 07 april 2021 06:03 en 419 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Claire9  
07 apr 2021 06:06
Als ik dit zo doorlees kom ik die droevige druipsnor tegen, schitterend zulk taalgebruik, probeer dit zelf ook al jaren.....taal dat is het.

Ofsen  
07 apr 2021 12:05
Leuk verhaal. zo'n verkoopster heb ik ooit ook meegemaakt.
_





_
Claire9  
08 apr 2021 07:21
Dat zijn van die figuren die lijken geen hart voor hun werk te hebben.