Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
De vrije vroege vreemde vogel vliegt verder
Van columns via fotografie, geschiedenis, kunst, legpuzzels, recepten naar natuur- en stadswandelingen en nog veel meer
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Voor ieder wat wils. Gasten zonder naam en betweters maken kans verwijderd te worden!



Mijn Profiel

Claire9
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen


The English Patient
14 april 2021 06:20


De vijftigers zijn 80
14 april 2021 06:02

Morgen middag avond nacht
14 april 2021 05:57




Fotoboeken


Sittard (51)
_
Aan zee (21)
_

De blauwe of de groene kathedraal (15)
_
Rondjes en tuin (18)
_

Scheepjeskerk (36)
_
Utrechtse Heuvelrug 1 (40)
_



Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Ofsen om 11:30
_
Nieuwe Weblog reactie geplaatst

Door lguhs om 11:30
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 11:30
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door tes-s om 11:30
_
Tes-s Online

Door Ofsen om 11:28
_
Ofsen Online

Door Rosalina42 om 11:28
_
Rosalina42 Online

Door Ofsen om 11:28
_
Nieuwe Weblog reactie geplaatst

Door Wibootje om 11:28
_
Wibootje Online





_

Andere artikelen



Opbloeien



Een paar narcissen op een vreemde plek. Zomaar langs een kanaal. Een beetje gek. Elk jaar zie ik ze weer. Zijn de bollen ooit van een karretje gehobbeld, zo de berm in? Dat ze wortel hebben geschoten en vanaf toen elk jaar opbloeien? Of heeft iemand ze gepoot. Dat er iets ergs op die plek gebeurd is. Ja, dat zal het zijn. Het is een malle bocht.

Ik luister naar een podcast waarin een archeoloog vertelt hoe het er in Engeland aan toeging na het vertrek van de Romeinen aan het einde van de vijfde eeuw na Christus. Toen de laatste Romeinse galeien verdwenen achter de horizon, was het net of de Romeinen de beschaving ook meegenomen hadden, stelt hij. De oorspronkelijke bevolking trok vanuit steden terug naar het platteland. Vrij snel waren de meeste steden compleet verlaten. Vaardigheden als pottenbakken en dergelijke hadden de oorspronkelijke bewoners blijkbaar niet overgenomen van hun Romeinse overheersers. Er worden nu nog Romeinse aardewerken potten gevonden die eerst gediend hebben als urn waarin de as van een overleden Romein werd bewaard maar later door de oorspronkelijke bewoners werden leeggegooid, afgewassen en gebruikt als kookpot. Een behoorlijk dieptepunt. Ze moesten helemaal opnieuw beginnen. Dikke duizend jaar later waren ze zelf een wereldrijk.

In Emmen zie ik een hele middenberm vol narcissen. Een mooi gezicht. Dit jaar toch een beetje anders. Ze zijn niet minder geel. Misschien geler zelfs. Ze stralen meer hoop uit dan anders. Maar hoop is zo vaak de kop ingedrukt de laatste tijd. Je zou er nonchalant van worden.

Dat zou een valkuil zijn. Die ken ik al sinds ik een keer een verkering opliep met een dame die eigenlijk nog een vriend had. Ze zou het uitmaken met hem. Maar dat deed ze wel drie keer in de week niet. Ik was veel te verliefd en dacht dat het wel goedkwam. Maar dat kwam het niet. Ik deed alles voor haar. Ze deed heel lief terug. Maar ze bleef ook met die andere vent gaan. Ik voelde me slecht. Ik vond mezelf een druif. Ik werd een beetje nonchalant. Haalde de haren niet meer uit mijn oren. Dat werk. Toen zag ik op een morgen in de lentezon een middenberm vol narcissen waardoor ik dacht: wacht eens even … Dat was in de buurt van Eindhoven trouwens. Die narcissen. Die vriendin kwam uit Ommen. Dat verhaal was opeens snel afgelopen. Ik was immers gekke Gerritje niet. Daarna bloeide ik helemaal op. Het gebeurde me nooit weer. Zo gek als je kunt doen als je verliefd bent … Gênant achteraf.

Het is weer eens voorjaar. Achter het huis met mijn ogen dicht in de zon gezeten. Toen ik ze opendeed en rondkeek, moest ik toch even nadenken over waar ik was. Dat het een vreemde wereld is geworden wist ik al. Het voorjaar is zelfs anders gaan ruiken. De laatste voorjaren ruik je steeds een vreemd, chemisch luchtje op het platteland. Soort selderij-achtig geurtje. Ik hoop maar dat het snel voorbij waait. De tijd mag van mij ook wel wat sneller voorbij waaien. Dan kunnen we weer verder.

Daniel Lohues, 3 april 2021




















Geplaatst op 05 april 2021 06:40 en 464 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Claire9  
05 apr 2021 06:41
Eigen foto's en gisteren de 1e pinksterbloem gezien op Paasdag, nog op camera