Delen     Populaire blogs     Volgende blog »
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
De vrije vroege vreemde vogel vliegt verder
Van columns via fotografie, geschiedenis, kunst, legpuzzels, recepten naar natuur- en stadswandelingen en nog veel meer
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Voor ieder wat wils. Gasten zonder naam en betweters maken kans verwijderd te worden!



Mijn Profiel

Claire9
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privé bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



Categorieën Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Papeneiland met een verrassing
22 april 2021 07:32



Pioniersgebieden
22 april 2021 07:01

Een Kind
22 april 2021 06:50




Fotoboeken


Kunstroute Alphen a/d Rijn 1 (42)
_
Verval (39)
_

2-daagse Spaubeek > Sittard 5 (37)
_
Open tuinendag 1 (17)
_

Illustraties (10)
_
TipTop (36)
_



Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door wilkie om 15:04
_
Wilkie Online

Door jannie1944 om 15:01
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Wibootje om 15:00
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Anneke145 om 15:00
_
Anneke145 Online

Door ahgro om 15:00
_
Ahgro Online

Door erker om 15:00
_
Nieuwe Weblog fotoboek foto toegevoegd

Door jannie1944 om 15:00
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door jannie1944 om 14:59
_
Nieuwe Reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Ik moest vanmorgen denken aan....



.......pater Kropman s.j., mijn leraar Frans. Een artistieke man met hele lange smalle handen en een lang benig gezicht. Ik kreeg hem in de hogere klassen en hij was een verademing na meneer Cornelissen, al was het maar omdat hij echt Frans sprak en van literatuur hield. We bespraken Camus in de les en Sartre en dat maakte indruk op me. Vrijheid!, daar ging het om begreep ik, waren we wel vrij? We moesten keuzes maken in het leven en de keuzes die we maakten zouden bepalen wie we zouden worden. Wat hadden we de wereld te bieden, we moesten nadenken voor welke zaak we ons wilden inzetten, we moesten ons engageren!

Maar pater Kropman draaide ook platen van Fernandel in de klas en was regisseur van het schooltoneel. We speelden de Vrek van Molière en ik kwam op in het derde bedrijf als de commissaris, een onbeduidende rol. De kok in het stuk, gespeeld door Ivo Niehe, had de lachers op zijn hand. Kropman werd boos op mij toen bleek dat ik de regels van de vierde wand niet gehoorzaamde - het stuk speelt zich af binnen een gesloten ruimte en je doet alsof er geen publiek zit - maar regelmatig de zaal inkeek. Kennelijk stak de cabaretier die juist wel naar zijn publiek kijkt, de kop al in mij op.

Ik had goede herinneringen aan pater Kropman en toen ik las dat hij overleden was, besloot ik naar zijn begrafenis te gaan, ook al had ik de man dertig jaar niet gezien. Ik vond het raar dat ik zo ongeveer de enige oud-leerling was op die begrafenis.

Wat me trof was een tekst die Kropman had uitgekozen van de schrijver Charles Péguy die over de hoop ging. Dat de mensheid zo'n krankzinnige hoeveelheid hoop heeft, tegen beter weten in. Zelfs God zou verbaasd staan te kijken als hij zou merken dat ondanks alle ellende en plagen die hij op ons afstuurt, we toch maar blijven hopen. Dat dat vlammetje, flakkerend bij het blazen van onrecht, trillend bij elke zucht van de wind, ontzet bij elke ademtocht, dat die kleine hoop toch zo onwankelbaar blijft, zo trouw, zo zuiver en zo oprecht, zo onoverwinnelijk, zo onsterfelijk, zo niet te doven.

Péguy vergelijkt dat vlammetje van de hoop met de godslamp in de kerk, een trillend klein lichtje in het donker van de wereld, een flakkerend lampje in het duister van de tijden, een vuur dat niet te blussen is, een vlam die de adem van de dood niet vermag te doven.

Hoewel ik niet gelovig meer was, vond ik dat toch een mooie tekst van Péguy, geschreven vlak na de eerste wereldoorlog en met nog een hoop wereldleed voor de boeg.

De hoop, laten we die niet verliezen. De hoop wijst uit naar het nog niet geleefde leven, de toekomst waar ik toen nog graag aan dacht.

Maar toen ik, enige jaren na deze begrafenis aan de schrijver Johannes van Dam vroeg of hij wel eens een gevaarlijke gedachte had gehad, zei hij: "Ja, mijn gevaarlijkste gedachte is dat er geen hoop is. Er is geen hoop. Hoop is zelfbedrog."

Nou dan kies ik toch voor het zelfbedrog zei ik, want zonder hoop is er niet te leven in een zwarte nacht. Voor mij is de hoop verbonden met een opgewekt tegenslagen kunnen verduren, reiken naar liefde, verlangen naar verlossing. Je koud bij het noodlot neerleggen vind ik een veel minder aantrekkelijk idee.

Zou dat een overgebleven katholiek trekje van me zijn?

Geloof dat het goed komt, hoop op een betere tijd en op liefde want liefde is het beste medicijn tegen alle ongeluk.

Jacques Klöters






Geplaatst op 18 februari 2021 05:49 en 542 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Claire9  
18 feb 2021 05:52
En ik denk meteen aan zuster Augustina, een drakenpit. Duitse les en ooit, je kunt het je niet voorstellen, een lief kind als ik, werd de klas uitgestuurd omdat ik, ja ik zat vooraan, gekke bekken trok achter de lessenaar....en ik niet in de gaten had dat ze over de lessenaar keek.....naar de hoofdzuster met de klinkende naam Seraphine, wat een schat was dat. waar heb ik de foto van de zusters.