Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
Catharina, 's morgens vroeg
Belevenissen
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


voor ieder wat wils, wil je als gast reageren vergeet dan niet je naam erbij te zetten, anders word je verwijderd!



Mijn Profiel

Catharina9
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Beetje cynisch, vraag niet waarom
01 oktober 2020 07:57

Deze dag in de geschiedenis met
01 oktober 2020 07:52

Hortus Leiden
01 oktober 2020 06:52

Lieve Jansje
01 oktober 2020 06:37

Spreuken
01 oktober 2020 06:25




Fotoboeken


Prielenbos en 't Geertje (41)
_
Katwijk > Noordwijk (27)
_

Rondje op de fiets (28)
_
Beeldentuin Buitenplaats Jan en Joke 2 (44)
_

Pro Arte 2 (21)
_
Beeldentuin met B & B (33)
_



Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten

Gery
14 september 2020 00:26
_
Wat een leuk gedicht van de trein.

Catharina voor Gery
06 september 2020 17:25
_
Hoi Catharina, wat een prachtige stulpjes heb je uitgekozen. Mooie foto's.....Gery jouw bericht verwijderd....zie email dan begrijp je het...je tekst heb ik hier weer bij gezet en bedankt hiervoor. fijn dat je er weer bent.

Catharina voor Gery
06 september 2020 17:18
_
Bedankt voor je reacties zal je elders iets sturen daar je hier als gast bent en dit niet openbaar kan.




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Karekiet om 14:03
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door sammie49 om 14:01
_
Sammie49 Online

Door SiebevanderBij om 14:01
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Karekiet om 14:00
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Karekiet om 13:59
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door SiebevanderBij om 13:57
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Karekiet om 13:57
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Prlwytzkofsky om 13:56
_
Prlwytzkofsky Online





_

Andere artikelen



De meeste mensen...



Terwijl ik probeer te lezen in Rutger Bregmans boek ‘De meeste mensen deugen’, word ik aangenaam afgeleid door een oma met haar kleinzoontje, even verderop in de sprinter naar Dordrecht. Zij is 70. Dat weet ik zo precies omdat het kereltje zijn oma de oren van het hoofd vraagt en zodoende ook haar leeftijd heeft weten te ontfutselen. Hijzelf zal zeven of acht zijn. Een heerlijk spontaan kind. En zoals kinderen kunnen zijn... heel direct!‘Wat zou jij doen als opa doodgaat, oma?’ Oma denkt even na - het is jammer dat het mondkapje haar mimiek niet prijsgeeft - en antwoordt dan zacht: ‘Ik zou dan erg verdrietig zijn. Én alleen en dat wil ik niet.’ Het ventje oppert - opvallend praktisch voor zijn leeftijd - dat er best nog meer mannen zijn, maar oma verzekert hem dat dat nooit gaat gebeuren. Ze is veel te veel gewend aan opa en zou onder geen enkele voorwaarde een andere man willen. ‘En ik heb jou dan toch!’, voegt ze er op een toon aan toe die zelfs een mondkapje niet kan verhullen, zo liefdevol. ‘Deze trein is zeker nieuw hè, oma?’ Pim - ik heb zijn echte naam niet meegekregen, maar dit blonde jochie vind ik typisch een Pim - gooit het plots over een andere boeg. ‘En die muur daar oma’ - hij wijst in de richting van het toilet - ‘is van Mondriaan hè?’ Zowel oma als ik kijken hem met stomme verbazing aan. Ik trek spontaan mijn mondkapje omlaag om met opengevallen mond uiting te geven aan deze verbazing. Zeven jaren jong en meneer herkent gewoon het werk van Mondriaan! Het blijkt dat de juf daar vlak voor de schoolvakantie over had verteld en hij had het zulke vrolijke kleuren gevonden. Hij was er zelfs blij van geworden. Oma glimlacht. En Pim zoekt alweer naar een nieuw onderwerp om zijn tomeloze nieuwsgierigheid te bevredigen en vindt deze nota bene vlakbij, op oma’s benen. ‘Oma, wat heb jij daar voor een zwarte strepen?’ en hij wijst op de vele verwijde bloedvaten die oma’s witte benen rijk zijn. ‘Dat zijn spataderen jongen’ en ze probeert schielijk haar gebloemde zomerjurk - het lijken wel een veld vol margrietjes - iets verder over haar knieën te trekken. Pim - niet vermoedend dat hij een heikel punt heeft aangeroerd - kijkt haar verwachtingsvol aan en ik ben ook benieuwd hoe oma dit gaat uitleggen. Deze kiest simpelweg voor de versie die een mogelijke vervolgvraag hierop uitsluit: ‘Och, die horen gewoon bij het ouder worden, lieverd’, antwoordt ze quasi nonchalant en verdomd, Pim laat het hierbij. Ze pakt de jongen - misschien wel uit dank voor zijn zwijgen - stevig vast en geeft hem een dikke knuffel. Doorgaans zijn kinderen - jongens in het bijzonder - niet erg gecharmeerd van dit soort omhelzingen door volwassenen, echter Pim lijkt er juist van te genieten. Je kunt aan alles zien dat ze een bijzondere band hebben, die twee. Mooi om te zien. ‘Ik vind het hartstikke fijn dat je een paar dagen bij ons komt logeren’, zegt oma en pakt de jongen nogmaals stevig vast. Het zal beslist met mijn eigen kleinkind te maken hebben, want ik kan intens genieten van dit lieflijke tafereeltje. In ‘s-Hertogenbosch stapt het tweetal helaas uit. Oma geeft me bij het opstaan nog een vriendelijk knikje. Zou ze gemerkt hebben dat ik haar en Pim al die tijd heb gadegeslagen?Bregman heeft het in zijn boek o.a. over het zogenaamde ‘gemenewereldsyndroom’ met klinische symptomen als misantropie, cynisme en pessimisme. Als we bij voortduring genoeg ellende voorgeschoteld krijgen - en laat dat maar aan de media over! - dan krijgen we vanzelf een verwrongen wereldbeeld. De auteur voert hier weliswaar grootsere en wereldser zaken aan, maar oma en Pim hebben me vandaag weer even subtiel verzekerd dat: de meeste mensen in wezen deugen...


Perrongelukjes




Artikel links



Geplaatst op 06 augustus 2020 07:30 en 200 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Catharina9  
06 aug 2020 07:30
Zeker we missen in de trein de uitdrukkingen in het gezicht.....

Gast  06 aug 2020 12:28
O wat positief verhaal, je moet er oog voor hebben, en stilletjes kunnen observeren Mag ik deze delen op mijn facebook pagina? Positief leren blijven en je ontdekt zoveel ervan. lfs rita stouten
_





_
Catharina9  
06 aug 2020 17:05
Ik plaats dit eens per week met speciale toestemming...en als je hem volgt op facebook lijkt me dat je het daar zo kan delen.....was deze week 2e keer ziekenhuis vandaag viel behoorlijk tegen en nog. wanneer jij ook alweer aantal vriendinnen die ook naar het zh moeten mag wel een lijst bij gaan houden.