Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Catharina's openbare dagboek
Ditjes en Datjes
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


voor ieder wat wils, wil je als gast reageren vergeet dan niet je naam erbij te zetten, anders word je verwijderd!



Mijn Profiel

Catharina9
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Het klopt niet
01 juli 2020 07:53

Alphen aan den Rijn
01 juli 2020 06:38


WEINIG JONGENS BOVEN MIJ
01 juli 2020 06:30





Fotoboeken


2 daagse wandeling Sittard dag 2 deel 4 (25)
_
2-daagse Spaubeek > Sittard 5 (37)
_

Ijsboerderij en meer (37)
_
De Pier van Scheveningen (35)
_

Katwijk > Noordwijk (27)
_
2 daagse Spaubeek > Sittard, dag 2 deel 3 (27)
_






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten

Gery van der Hoek
31 mei 2020 22:58
_
"Stelletje onverlaten" Mooi die Heemtuin. Ik ken hem niet. Als een scholekster te keer gaat, is er meestal een nest in de buurt

Gery van der Hoek
27 mei 2020 06:12
_
Wat een leuk vervolgverhaal van "visitekaartje". Dit is wel heel erg toevallig. Wat fijn dat het gelukt was en dat dit verhaal toch nog een vervolg kreeg.

Gery van der Hoek
25 mei 2020 02:52
_
"Te gek" wat een "te gek" en leuk verhaal. Ik heb er van genoten. Ik kampeer zelf heel graag, dus dat was extra leuk, ik zag het voor me.




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door jeanneke1 om 18:57
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 18:57
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door jeanneke1 om 18:57
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 18:56
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Femme48 om 18:56
_
Femme48 Online

Door jeanneke1 om 18:56
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door moontje om 18:55
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 18:55
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Snakbar



Als ik ’s morgens wakker word pak ik altijd eerst mijn tablet en kijk ik wat er gebeurd is in de wereld. Pas daarna neem ik koffie. Gisterochtend werd ik vrolijk van een interview met Taco Dibbits, de directeur van het Rijksmuseum. In de Volkskrant vertelde hij dat er tijdens de coronacrisis heel veel mensen naar zijn museum hadden gebeld. Volgens Taco moeten we goed naar die mensen luisteren.

Ik dacht maar één ding: naar die mensen moet je dus juist niet luisteren. Want wie gaat er nou naar het Rijksmuseum bellen op het moment dat een hoop bejaarden op hun buik naar lucht liggen te happen? Of juist alles op alles zetten om te voorkomen dat ze in deze benauwde zeehondjespositie op een IC belanden. Als je dan het Rijksmuseum gaat bellen dan is er iets goed mis met je. Vroeger zeiden wij: “Die halvegare is hartstikke koekoek!”

Maar de museumdirecteur heeft dus met betraande ogen naar deze tere kunstzielen in nood geluisterd. Uiteraard vroeg hij in het interview de overheid indirect om geld voor zijn kunsttoko in nood. Ik dacht: hij kan natuurlijk ook een of twee van die doekjes verkopen. Een Vermeer en een Rembrandt bijvoorbeeld. Een kniesoor die het merkt. Doekjes voor het bloeden.

Ik moest vooral lachen om de melodramatische toon van het interview. Gelukkig viel het woord ‘snakken’ al in de eerste alinea. Dibbits snakt naar de heropening. Zoals op dit moment heel Nederland snakt. De strandtenthouders, de sportschoolboeren, het artiestenvolk, de sekswerkers, het voetbalpubliek. Ons land is één grote snakbar.

Nog vrolijker werd ik van zijn tekst over het dichttrekken van de deur van het museum. Dat gebeurde op vrijdag de dertiende en hij had het gevoel dat hij zijn familie moest verlaten. Even voor de goede orde: we hebben het over schilderijtjes aan de muur. Dure schilderijtjes. Mooie schilderijtjes. Maar het blijven schilderijtjes.

Is dit niet iets te vet? Dat dacht ik en herinnerde mij de woorden van een directeur van een Haags toneelgezelschap, die een paar weken geleden aan zijn club moest melden dat er door de crisis voorlopig niet gespeeld werd. Er hing in die schouwburg daarna een sfeer alsof er iemand overleden was. Dat zei die directeur. Ik dacht: dan heb je weinig echte dooien gekend vriend. En binnenkort mag je je acteurs weer laten galmen: to be or not to be. That’s the question.

Veel te grote woorden over zoiets kleins als een museum dat een paar maanden dicht moet. Of een theater waarin even niet gespeeld kan worden. Zullen we een beetje nuchter blijven?

Ik had dit nog niet tegen mezelf gefluisterd of een rijke vriend belde of ik mijn AOW, die ik volgens hem niet echt nodig heb, in een fonds voor noodlijdende theatercollega’s wil storten. De nood is heel hoog in die branche. Ik zei dat ik dat wist omdat ook mijn eigen handel volledig stilligt. Daarop vertelde ik hem dat ik niks geef aan de kunst, maar mijn zoet verdiende geld aan de Nederlandse pedicures schenk. Ik hoorde verbazing aan de andere kant.

Ik legde het geduldig uit. Een ingegroeide teennagel loopt heel vervelend. Net als een likdoorn of hielspoor of platvoeten. Ik wilde verder gaan met het podologisch kwalenarsenaal, maar kreeg de kans niet.

Geen kunst was volgens mijn vriend erger. De geest moet gevoed. Hij zei het op een dusdanig gedragen toon dat hij wat mij betreft meteen subsidie kon aanvragen.

“Maar”, ging ik verder, “door een museum moet je lopen. En dat geldt ook voor theaters! Dus voeten gaan toch echt voor. Zonder goede voetverzorging staat het land stil. Voeten gaan voor de kunst!”

En ik zei dat ik verder coronamoe ben. Ik kan geen larmoyante spreker met loodzware beeldspraak meer horen. En gelukkig sta ik niet alleen. Irma heeft het ook. Irma de doventolk. Zij snapt het en voegde na de zalvende woorden van Hugo de Jonge de daad bij het woord. Wegwezen dacht Irma. En ik schreeuwde: “Irma for ever!”

Youp van 't Hek







Geplaatst op 25 mei 2020 07:05 en 399 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Catharina9  
25 mei 2020 07:04
De koekoek wel gehoord maar niet gezien

Gast  25 mei 2020 12:57
Wat een geweldig verhaal. Waarvhaal je dit vandaan Carla?
Met warme groet Magda
_





_
Catharina9  
25 mei 2020 13:20
Plaats ik wekelijks Magda met toestemming van Hekwerk.....warme groet terug