Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Catharina, de Vreemde Vroege Vrije Vogel
Ditjes en Datjes
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


voor ieder wat wils, wil je als gast reageren vergeet dan niet je naam erbij te zetten.



Mijn Profiel

JoCa
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Glad en Glibberig & Kijkci...
21 januari 2020 07:27

Deze dag in de geschiedenis
21 januari 2020 07:24

Trotse Opa
21 januari 2020 07:01

De Trooster
21 januari 2020 06:56

Roeien_en_zwemmen_in_het_harin...
21 januari 2020 06:52




Fotoboeken


Zomer 21 juni 2017 (83)
_
2 daagse wandeling Sittard dag 2 deel 2 (36)
_

Haarlem 1 (11)
_
De ontmoeting met Joost (30)
_

2 daagse wandeling Sittard dag 2 deel 1 (40)
_
Ijsboerderij en meer (37)
_






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten

Magda
30 november 2019 20:56
_
Veel recepten. Ik kom nog eens terug Liefs M.

Tjeerd
22 juni 2019 09:33
_
Hij doet het weer gefeliciteerd

Catharina
10 april 2019 07:25
_
Dank je wel Hera het was een dag naar mijn hart eigenlijk nu bijkomen van alles wat er is gebeurd maar zo weer foetsie en foto's maken om mee te beleven speciaal voor jou.




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Rosalina42 om 06:08
_
Rosalina42 Online

Door Geertje935 om 05:42
_
Geertje935 Online

Door NicolaasP om 05:41
_
NicolaasP Online

Door vanHenk om 05:13
_
VanHenk Online

Door barth. om 05:11
_
Barth. Online

Door BlondVrij om 05:08
_
BlondVrij is vandaag Jarig

Door greet2215555 om 05:08
_
Greet2215555 is vandaag Jarig

Door 48VerhaegheLD om 05:08
_
48VerhaegheLD is vandaag Jarig





_

Andere artikelen



HET GROTE AFVINKEN


ef

Over een voortdurend sluimerend besef

De eerste dode die ik meemaak is de man met het geheel kale hoofd.

De man met het geheel kale hoofd komt geregeld bij mijn vader buurten. Hij neemt dan plaats in een grote corduroy stoel. Ik zit dan achter in de huiskamer op de grond te spelen. En dan zie ik van achteren zijn kale hoofd als een volle maan boven de stoel uitsteken.

Op een dag neemt hij voor mijn vader een pot zure leverworst mee. Ik zie die pot nadien in de keuken op het aanrecht staan. Het is waarschijnlijk de eerste keer dat ik zure leverworst zie.

Op een andere dag komt mijn vader de huiskamer binnen en vraagt hij mij:

,,Ken jij die meneer met dat kale hoofd die hier altijd komt?"

,,Ja."

,,Die is dood."

Ik begrijp meteen wat dood is. Dat is vreemd, want achteraf heb ik begrepen dat ik op dat moment amper twee jaar moet zijn geweest.

De man met het geheel kale hoofd is dus mijn eerste dode.

Of althans de eerste dode die ik bewust meemaak.

De man met het geheel kale hoofd zal jaren later in allerhande anekdotes tot leven komen, maar daar heb ik verder geen binding mee. Voor mij is hij verbonden met een corduroy stoel en de kennismaking met twee fenomenen: de dood en een pot zure leverworst.

Al is het mij een raadsel waar ik dan de doorgronding van het begrip dood vandaan heb. Als mijn vader zegt dat de man met het geheel kale hoofd dood is, vraag ik niet wat dood is maar begrijp ik blijkbaar dat het iets te maken heeft met er niet meer zijn.

Al begrijp ik het natuurlijk ook weer niet echt wat het is. Ik ben waarschijnlijk nog onwetend van het blijvende verlies en het gemis.

Dat komt later wel. Gelukkig nog niet zo vaak. Tenminste, als het over gemis gaat.

Het besef van sterfelijkheid heeft zich echter onwrikbaar in mijn brein genesteld.

Dat zit hem in de meest triviale dingen.

Als ik zit te kijken naar een videoband uit de jaren tachtig waarop een bejaard echtpaar op straat wordt geïnterviewd, kan ik het niet nalaten om heel even te denken: ,,Die zijn gegarandeerd dood nu."

En soms plopt er in mijn geheugen ineens een taxi-chauffeur tevoorschijn.

Een taxi-chauffeur die mij in 1990 naar een van mijn eerste optredens brengt. In het provinciehuis in Den Bosch. We houden een weinig om het lijf hebbende tijdsdodingsconversatie, waarbij deze chauffeur mij onder andere vertelt dat hij over een paar maanden met pensioen gaat.

Onbegrijpelijk dat ik het heb onthouden, maar nog vreemder is dat ik heel af en toe aan die chauffeur moet denken en dan ga berekenen hoe oud die man nu ongeveer moet zijn, maar dat het een stuk waarschijnlijker is dat hij inmiddels is overleden. Terwijl me van heel die chauffeur verder niets voor de geest staat.

Het is een berekening die je op een gegeven moment gaat maken.

Als ik 'n jaar of zestien ben en met mijn vader naar een schimmig zwart-wit-filmpje van Dorus in St. Germain des Prés zit te kijken, hoor ik mijn vader zeggen: ,,Iedereen die daar zit is dood."

Hij bedoelt daar zowel de artiest als het publiek mee. Ik zeg dan dat het filmpje zo'n dertig jaar oud is en dat heel wat mensen er van nog best zouden kunnen leven, maar met heel mijn wijsneuzerij mis ik de essentie van wat mijn vader eigenlijk bedoelt te zeggen.

Want waarschijnlijk zit hij er niet zo heel erg ver naast, qua dodental.

Nu begrijp ik dat wel. Ook voor mij is dat besef gekomen. Ook ik heb rijtjes in mijn hoofd en foto's in mijn bezit waarop ik de doden kan afvinken. De sterfelijkheid van bekenden en eenmalige passanten is in mijn hoofd altijd ergens sluimerend aanwezig.

Ik ben 50, afgezien van mijn vroegtijdige haaruitval valt de schade mee en ik ben wellicht in mijn beste conditie ooit terwijl ook mijn schrijfproductie hoger is dan in het verleden.

Maar de dood laat zich niet belazeren en al helemaal niet ontkennen. Bij ieder vinkje op elke denkbeeldige lijst wordt hij mij vertrouwder. Wat net zo verontrustend als geruststellend aanvoelt.

Ko de Laat




Artikel links



Geplaatst op 15 januari 2020 06:38 en 190 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
JoCa  
15 jan 2020 07:13
Iedere seconde ben je dichterbij de dood..wie was mijn 1e bewuste dode? ik denk opa van vaders kant. wie was dat bij jou?