Delen     Populaire blogs     Volgende blog »
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Catharina, de Vreemde Vroege Vrije Vogel
Ditjes en Datjes
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


voor ieder wat wils, wil je als gast reageren vergeet dan niet je naam erbij te zetten.



Mijn Profiel

JoCa
Ik ben nu online

• Mijn profiel
• Privé bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



Categorieën Overzicht




Laatste Weblog artikelen

In behandeling
22 januari 2020 06:44

IN DE RECHTSZAAL VAN HET GEWETEN
22 januari 2020 06:42

Vroegwandeling van Geluid &...
22 januari 2020 06:38

Wekker
22 januari 2020 06:30

Glad en Glibberig & Kijkci...
21 januari 2020 07:27




Fotoboeken


Molenaarsbrug (42)
_
Buitenplaats Jan en Joke Lourier (42)
_

2-daagse Spaubeek > Sittard 5 (37)
_
Vogelvreugd (69)
_

2 daagse wandeling Sittard dag 2 deel 2 (36)
_
Dieren (11)
_






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten

Magda
30 november 2019 20:56
_
Veel recepten. Ik kom nog eens terug Liefs M.

Tjeerd
22 juni 2019 09:33
_
Hij doet het weer gefeliciteerd

Catharina
10 april 2019 07:25
_
Dank je wel Hera het was een dag naar mijn hart eigenlijk nu bijkomen van alles wat er is gebeurd maar zo weer foetsie en foto's maken om mee te beleven speciaal voor jou.




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Rosalina42 om 06:44
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Robvanveen om 06:44
_
Robvanveen Online

Door tinekereinders om 06:43
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door S.postma om 06:41
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door S.postma om 06:37
_
S.postma Online

Door tinekereinders om 06:34
_
Tinekereinders Online

Door Rosalina42 om 06:31
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 06:29
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Ik moest vanmorgen denken....


pb

...... dat ik toch ooit een keer begonnen ben met schrijven. Beginnen is lastig. Ik had al zoveel uitgezocht over Toon Hermans, had in archieven gezeten, had mensen geïnterviewd, maar wanneer begin je nou eens eindelijk met schrijven? Het eerste hoofdstuk van mijn biografie zou zich afspelen in het Sittard van voor de oorlog waar Toon Hermans geboren was. Ik moest maar eens ter plekke gaan kijken wat voor stadje dat nu eigenlijk was.

Sittard in de sneeuw. Het was er koud. Op het centrale plein, de Markt, het Hotel de Limbourg dat de indruk wekte er al honderden jaren te zijn. Ja ze hadden nog een kamertje over om de hoek, een kamertje zonder uitzicht met een klein bureautje. 96 euro met ontbijt. Het leek me wel wat, geen afleiding, nu moest ik wel. Ik mocht nog even rondlopen in de sneeuw, maar morgenochtend ging het gebeuren, dan ging ik schrijven!

Om kwart voor zeven zat ik aan mijn bureautje. Buiten was het min tien. Nu moest het gebeuren, of zou ik zo dadelijk eerst gaan ontbijten en de krant gaan lezen en straks beginnen? Nee nu!! Maar met wat? Ik bedacht dat ik zou kunnen beginnen als in een film met een wijd shot over het landschap van toen, het stadje in en dan langzaam inzoomen tot ik bij de villa Parkzicht uitkwam waar de kleine Teun Hermans woonde. Maar hoe kon ik weten hoe het er toen uitzag? Een boek met afbeeldingen van schilderijen die Toon gemaakt had wees het me, zó had Toon het zich herinnerd. Ik had ook nog een boekje liggen met versjes in dialekt die de jonge Toon over Sittard had geschreven. Ik zou zijn woorden en zijn beelden gebruiken voor de filmische opening van de biografie. Ik wist precies wat me te doen stond en daarom ging ik nu ontbijten.

Ik had me in de loop der jaren de gewoonte aangeleerd nooit te stoppen als ik niet wist hoe het verder moest maar juist als ik wel wist hoe het verder moest. Als je niet weet hoe het verder moet, moet je verder gaan waar je het weer wel weet. Dat gat maak je later wel weer dicht.
Na het ontbijt zat ik lekker te werken. Ik had mijn horloge ingesteld op 55 minuten. De lengte van een lesuur. Toen het ding afliep, stopte ik acuut met schrijven, midden in een zin, stapte naar buiten op een klein besneeuwd platje en deed daar wat tai-chi oefeningen en probeerde ondertussen nergens aan te denken. Dit herhaalde ik elk uur. Vroeger schreef ik in één lange ruk tot ik niet meer verder kon. Dit beviel beter, een strakke discipline, ik moest een boek schrijven van een paar honderd pagina's en dat is wel een totaal andere spanningsboog dan een stukkie of een liedje.

Ik bleef drie nachten in Sittard. Vroeg op, min veertien graden. Op tijd beginnen met schrijven. Na de lunch rondwandelen, sfeer proeven en wat research doen. Mensen spreken. 's Avonds op bed liggen lezen over Sittard. Geen tv. Ik ontmoette de plaatselijke historicus Harry Opdekamp en zijn vrouw José. Harry wist veel over de jeugd van Toon. Ik mocht bij ze komen eten in Munstergeleen. Limburgs zuurvleisch en een punt taart toe. Er zat een boon in. Het was Driekoningen en ik zat bij vreemde mensen thuis aan tafel met een papieren kroon op mijn hoofd. Ik wist nog niet dat het vrienden zouden worden.
Kom je vaker naar Sittard? Elke week een paar dagen, zei ik. Ik vertelde dat de eigenaar van het hotel gevraagd had wat ik de hele dag in dat kleine achteraf kamertje deed. Schrijven over Toon Hermans. Maar waarom ga je dan niet in een grotere kamer had hij gezegd. Ik heb op zolder een heel appartement van 100m2, ga daar lekker schrijven! Dat kan ik nooit betalen zei ik bedremmeld, maar de hoteleigenaar bood mij het zolderappartement met uitzicht over heel Sittard aan voor de goedkoopste kamerprijs en zolang ik maar wilde.

Volgende week neem ik je mee naar een aantal mensen uit het vroege verleden van Teun, zei Harry. Maar ik ben zo nieuwsgierig naar wat je deze dagen geschreven hebt! Ik las het voor:
"Een azuurblauwe hemel. Lichtglooiend land met gele korenvelden, holle zandwegen en een bosrand. Hoge bomen naast oude boerderijen met witte gevels en grote groene poorten. Een breiende oma voor de deur. Geraniums op scheve vensterbanken. Een gietijzeren tafeltje met een schaal appels. Hier en daar een beekje of een waterplas met wat zilveren berken eromheen. In het wuivende koren zoenende paartjes, verscholen tussen de gele halmen. Langs de kant helblauwe korenbloemen, vuurrode klaprozen en volop bloeiende bomen. Kijk naar de schilderijen van Toon. Zo herinnerde hij zich het Limburg van zijn jeugd en zo schilderde hij het nog toen het al lang was verdwenen."

Jacques Klöters




Artikel links



Geplaatst op 14 januari 2020 06:30 en 204 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
JoCa  
14 jan 2020 06:58
Vandaag is het + 10

Ofsen  
14 jan 2020 11:04
Schrijven is zwaar. vooral als je een roman gaat schrijven. de laatste die ik nu aan het nakijken ben, drie keer al door mij en M., toch nog kleine foutjes gevonden. vandaag is het storm en regen hier.
_





_
JoCa  
15 jan 2020 07:56
Ja die foutjes zijn hinderlijk voor een lezer....de Ned. taal is best lastig. ook punten en komma's zijn belangrijk.

Ofsen  
15 jan 2020 10:04
Een lezer heeft geen idee hoeveel werk er aan zit. en zelfs redacteuren zien kleine foutjes over het hoofd. er is niemand is mijn ervaring die foutloos een boek oplevert.
_